top of page

Our Statement of Faith

 بیانیه ایمانی ما


We believe the Scriptures - the 39 books of the Old Testament and 27 books of the New Testament - provide God's authoritative written revelation to mankind (2 Timothy 3:16-17; 1 Thessalonians 2:13; Galatians 1:12).  God interacted with the human writers of those books so that every word of the original texts was exactly as He wanted (2 Peter 1:20-21) and without error (John 17:17).  The Scriptures are the supreme and final authority (Psalm 19:7-11; 119; Romans 10:17; Hebrews 4:12).



We believe there is one God (Deuteronomy 6:4; 1 Timothy 2:5) in three persons - the Father, the Son, and the Holy Spirit (Matthew 28:19; John 6:27; John 10:30; 1 Corinthians 3:16); one in nature, attributes, and glory.  These three are one God (2 Corinthians 13:14), infinite (Malachi 3:6; Acts 17:24), eternal (Hebrews 1:8), unchangeable (James 1:17), all wise (Romans 11:33), all powerful (Isaiah 40), all knowing (Psalm 147:5), holy (Isaiah 6:3), just (Psalm 9:16), loving (1 John 4:7-21), gracious (Romans 3:23-24; Galatians 3:18), good (Psalm 100:5), and true (Isaiah 45:19).  He is everywhere present, yet not part of His creation (Psalm 139:7-12).



We believe that the Father is God (Isaiah 64:8). He begins and ends all things according to His own purpose and grace (Psalm 90:2).  He is the Creator (Revelation 4:11) and Sustainer (Psalm 104) of all things, and the spiritual Father of believers (1 John 5:11).  He expresses Himself in relationships with those whom He chooses, binding Himself to them by His eternal promises (Genesis 9:9; 17:7-9; 2 Samuel 7:8-16; Jeremiah 31:31-34; Romans 8:29-30; Hebrews 10:16).  He is loving (Ephesians 2:3-5), long-suffering, and not willing that any should perish, but that all should come to repentance (John 3:17; 1 Timothy 2:4; 2 Peter 3:9).



We believe that Jesus Christ is God (John 10:30; Colossians 1:17; Titus 3:4-5).  He is fully God (John 1:1-2,14; John 17:1-5) and fully man (Philippians 2:5-8).  He was conceived by the Holy Spirit, born of the virgin Mary (Isaiah 7:14; Matthew 1:18-25), lived a sinless life (2 Corinthians 5:21; Hebrews 4:15), performed miracles (Matthew 11:4-5; John 2:11), died as the only sufficient sacrifice for our sins, and was buried (Matthew 20:28; John 1:29; Romans 3:25; 1 Corinthians 15:4; Hebrews 10:5-14; 1 Peter 3:18).  He was resurrected bodily (Matthew 28:5-10), appeared to the apostles and other witnesses (1 Corinthians 15:5-8), ascended to heaven (Acts 1:9), was glorified (1 Timothy 3:16; Hebrews 2:9), and now intercedes for believers (Romans 8:34).



We believe that the Holy Spirit is God (Acts 5:3-4).  He convicts people of sin (John 16:8-11) and restrains the extent of sin in the world (Genesis 6:3; 2 Thessalonians 2:7).  He opens the hearts and minds of people (Romans 8:16; 1 Corinthians 2:12-14) to turn from sin (2 Corinthians 3:2-3; Romans 8:1-14), believe in the Son (1 Thessalonians 1:2-5), and be born again (John 3:3-7). 


At the moment of salvation, the Holy Spirit comes to live within every believer forever (John 14:16; Romans 8:9; 1 Corinthians 12:13; Ephesians 1:13-14; 4:30). He fills believers with His power (Acts 1:8; Ephesians 3:16), enables them to live in obedience to the will of God (Galatians 5:16-26), teaches them (1 Corinthians 2:13-15; 1 John 2:27), and gives them His gifts “to each one individually just as He wills,” to serve the Church (1 Corinthians 12:7,11; Romans 12:4-8; 1 Peter 4:10; Ephesians 4:11).


The Holy Spirit provides gifts to believers to serve the body of Christ and to reach the world with the gospel (1 Corinthians 12:4-7; 1 Peter 4:10). Spiritual gifts should be used in a proper and orderly manner (1 Corinthians 14:40), in love (1 Corinthians 14:1), and without causing division (1 Corinthians 12:25). Spiritual gifts are not an indication of spiritual maturity and they should not be used for self-promotion (1 Corinthians 12:11-12). The Holy Spirit has come into the world to reveal and glorify Christ and to apply the saving work of Christ to men. He convicts and draws sinners to Christ, imparts new life to them, continually indwells them from the moment of spiritual birth and seals them until the day of redemption. His fullness, power and control are appropriated in the believer's life by faith. The Holy Spirit empowers Christians to perform ministries of service that promote spiritual growth among the members of the church (Rom. 12; 1Cor. 12; Eph. 4).


We believe that gifts of predictive prophecy, healings, miracles, and tongues authenticated the ministry and message of the apostles (Ephesians 2:20; Hebrews 2:1-4; 2 Corinthians 12:12) and served in the establishment of the Church (Acts 2:41-47; 9:31-42). We believe these gifts continue in our time but we also believe in the Biblical cautions regarding these gifts: prophecy I Cor. 14:29-33, I Thes. 5:19-22; healings & miracles Math 7:21-23, 1 John 4:2-3; tongues 1 Cor 14:6-25.



We believe that God created angels as spiritual beings to glorify and serve Him. Angels also act as God’s messengers and minister to believers.  Although powerful, they are never to be worshipped (Colossians 1:16; 2:18; Psalm 103:20; Hebrews 1:13-14; Revelation 22:8-9).


Satan, an angel of high rank, led many angels in a rebellion against God, bringing judgment against himself and his followers (Isaiah 14:12-15; Ezekiel 28:12-19; John 16:11; 2 Peter 2:4). Satan tempted Adam and Eve into rebellion against God (Genesis 3:1-19; 2 Corinthians 11:3) and continues, with other fallen angels (demons), to deceive and tempt all of mankind and actively oppose the purposes of God

(2 Corinthians 11:14; Ephesians 6:10-18; 1Timothy 4:1; Revelation 12:9). By His sacrifice on the cross, Jesus Christ defeated Satan and his demons; they will be thrown into the lake of fire forever at the last judgment (Matthew 25:41; John 12:31-32; 1 John 3:8; Revelation 20:10).



We believe that God created the heavens, the earth and all living things into existence. God directly created the original kinds of plants and animals and ordered them to reproduce after their kind. In its original form, the creation was very good and untouched by sin. Man is unique, created in the image of God, and did not originate from any other living thing (Genesis 1 & 2; 5:1-2; 9:6; Exodus 20:11; Psalm 33:6-9; John 1:3; Colossians 1:16-17).



We believe that God created Adam and Eve, the first humans, without sin and in perfect fellowship with Him (Genesis 1:26-28, 31; 2:18-24; James 3:9). They chose to sin by disobeying God and incurred His judgment.  Their sin separated them from Him and brought suffering and death upon themselves, their descendants, and the whole creation (Genesis 3; Psalm 14:1-3; 51:5; Romans 8:20-22). Mankind's continued unbridled wickedness brought further judgment which destroyed the earth in a world-wide flood (Genesis 6-8; 2 Peter 2:4-5).  After the flood, mankind's continued rebellion at Babel brought God's judgment in confusing their language and scattering them over the face of the earth (Genesis 11:1-9; Luke 1:51). We inherit Adam’s sin nature (Psalm 51:5; Romans 5:12), are spiritually dead (Ephesians 2:1), and are sinners ourselves (Romans 3:10, 23; 5:12).  Consequently, none of us are able by our efforts to reconcile ourselves to God (Galatians 3:22; Ephesians 2:8-9; Romans 8:8).



We believe that we are given salvation from sin and its penalty as grace (a free gift) from God (Romans 6:23) through faith and trust in Jesus Christ alone, unaided by human effort (John 3:16; Ephesians 2:8-9; Titus 3:5-7). The death of Christ is full payment for our sins (1 Corinthians 15:3; Hebrews 9:11-15; 1 Peter 1:18-21) and satisfies the just requirement of God (Romans 3:23-26; Hebrews 10:1-10).  Made alive by God (1 Corinthians 15:22; Ephesians 2:4-7; 1 Peter 3:18), we are no longer slaves to sin (Romans 6), but are children of God (John 1:12; Romans 8:14-17; Galatians 3:26), disciples set apart to a life of spiritual growth, ministry, love, and good works (Ephesians 2:10; Colossians 1:10-14; 3:12-17; Hebrews 12:1-2; 1 Peter 2:2).

We have forgiveness for every sin (Ephesians 1:7; 1 John 1:9) and rest secure in the reality of eternal life (John 5:24; 6:39-40; 10:27-30; 1 Peter 1:3-5; 1 John 5:9-13).



We believe that God created and blessed the family as the foundation of society.  Marriage unites one man and one woman in a lifetime commitment to each other (Genesis 2:23-24; Matthew 19:4-6).  Marriage provides for intimate companionship, pure sexual expression (Genesis 2:25; Ephesians 5:31-33), procreation, and reflects the relationship of Christ and the Church (Genesis 1:28; Proverbs 5:15-19; 1 Corinthians 7:1-5).  A husband is commanded to love his wife as Christ loved the Church.  A wife is commanded to submit to her husband as the Church submits to Christ (Ephesians 5:22-33).


Children are a gift from God and are fully human from conception (Psalm 127:3; 139:13-16).  Parents are to train their children by modeling a godly life, teaching them the Scriptures, disciplining them in love, and providing them a resource of wisdom and counsel (Deuteronomy 6:4-7; Proverbs 1:8-9; 13:24; 22:6). Parents are to care for the needs of their children (2 Corinthians 12:14; Ephesians 6:4).  Children are to obey their parents with respect and honor, caring for them in the time of their dependency and old age (Exodus 20:12; Leviticus 19:32; Proverbs 23:22; Ephesians 6:1-3; Colossians 3:20; 1 Timothy 5:8).



We believe that Christ established the Church (gathered believers) and is the Head of the Church (Matthew 16:18; Ephesians 1:22-23; Colossians 1:18). The Church comprises believers from its beginning at Pentecost until the return of Christ (Acts 2; 1 Thessalonians 4:13-18; 1 Corinthians 15:51-58). Through the power of the Holy Spirit, the Church carries out Christ's work in the world (John 15:26; Acts 1:8). The purpose of the Church is to worship, praise, and glorify God by proclaiming the gospel of Christ Jesus to the entire world (Matthew 28:18-20; Acts 1:8); by teaching His Word (Colossians 1:24-28; 1 Timothy  4:11); by seeking Him through earnest prayer (Acts 2:42); by equipping the saints to walk, serve, and fellowship in the power of the Holy Spirit (Acts 2:42-46; Ephesians 4:11-16; 1 Corinthians 14:26); and by keeping the ordinances (1 Corinthians 11:24,25; Matthew 28:19).


We believe that the Lord gave two ordinances to the Church:

Baptism and the Lord's Supper. Baptism is for believers and is a public testimony of faith in Christ in obediance to His command (Matthew 28:19). Baptism indentifies the believer with Christ's death, burial, and resurrection (Colossians 2:12) and is best represented by immersion (Acts 8:36-39). The Lord's Supper is the believer's remembrance of our Lord's death until He comes and should be preceded by careful spiritual self-examination of the participant (Matthew 28:18-20: 1 Corinthians 11:23-28).


We believe that the Church is expressed in local congregations of believers established under the headship of Christ and the authority of Scripture (Galatians 1:2; 1 Corinthians 1:2; 1 Thessalonians 1:1; Revelation 1:11). Individual congregations are to be governed by elders (1 Timothy 3:1-7), which may be spiritually mature men or women (See policy on male and female) meeting biblical standards, who are responsible to guard the purity of Church doctrine (Titus 1:9), to shepherd the flock (1 Peter 5:1-3), and to oversee Church matters (Acts 20:28; Hebrews 13:17).  Deacons are responsible for assisting the elders in the work of the ministry (Acts 6:1-6; Philippians 1:1; 1 Timothy 3:8-13).



We believe that Jesus Christ will physically return to take the Church out of the world (rapture) to be with Him forever (John 14:2-3; 1 Thessalonians 4:16-17) -- Scripture tells us to be ready always for His coming (1 Thessalonians 5:4-6; Revelation 22:20).  At that moment, the dead in Christ and living believers will be given their eternal bodies (1 Corinthians 15:51-53).

Jesus Christ will then allow a period of wrath upon the earth known as the tribulation (1 Thessalonians 5:2-3; Revelation 6-18). At the end of this period of judgment, He will return bodily (Acts 1:9-11; Zechariah 14:4-8) with the Church to set up a kingdom to rule in righteousness the entire earth for a thousand years (Revelation 19:1-20:6; Matthew 13:41-43).


The kingdom will end in rebellion against Christ and His people (Revelation 20:7-9), but the rebellion will fail in the face of Christ's victory over Satan and all who oppose Him (Revelation 20:9-10). The unbelieving dead of all time will then be raised and given eternal bodies to face God in final judgment (Revelation 20:11) after which they will be thrown into the lake of fire to eternal torment (Revelation 20:15).  Believers will enter a new heaven and new earth (Revelation 21:1-22:6) prepared for them to enjoy perfect, everlasting fellowship with God.

کتب مقدس

ما معتقدیم که کتب مقدس، مشتمل بر 39 کتاب عهد قدیم و 27 کتاب عهد جدید، مکاشفۀ نوشته شده و قدرتمند خدا به بشراست (دوم تیموتاؤس 3: 16- 17؛ تسالونیکیان 13:2؛ غلاتیان1: 12). اثر متقابل خدا با نویسندگان بشری آن نوشته ها بدان جهت بود که هر یک از کلمات متون اصلی بطور دقیقی بر اساس خواست خدا (دوم پطرس 1: 20-21)  و بدون خطا (یوحنا 17:17) نگاشته شوند. کتب مقدس، مأخذ و منبعی عالی و نهایی می باشند  - مزامیر19: 7-11؛ رومیان10: 17؛ عبرانیان 4: 12



اعتقاد ما به یک خدا (سفر تثنیه 6: 4؛ اول تیموتاؤس 2: 5) در سه شخص –  پدر، پسر، روح القدس ( متی 28: 19؛ یوحنا 6: 27؛ یوحنا 10: 30؛ اول قرنتیان 3: 16) است که در ماهیت، خصلتها، و جلال یکی هستند. این سه همانا یک خدا می باشند ( دوم قرنتیان 13: 14) که لایتناهی (ملاکی نبی 3: 6؛ اعمال رسولان 17: 24)، جاویدان (عبرانیان 1: 8)، تغییر ناپذیر (یعقوب 1: 17)، حکیم مطلق (رومیان 11: 33)، قادر مطلق (اشعیاء 40)، دانای مطلق (مزامیر 147: 5)، مقدس (اشعیاء 6: 3)، عادل (مزامیر 9: 16)، با محبت (اول یوحنا 4: 7-21، عادل (رومیان 3: 23-24؛ غلاطیان 3: 18)، نیکو (مزامیر 100: 5)، و حقیقی (اشعیاء 45: 19) می باشد. او در همه جا حضور دارد اما جزئی از آفرینش خویش محسوب نمی شود مزامیر 139: 7-12


خدای پد ر

ما معتقدیم که پدر، خدا است (اشعیاء 64: 8). او همه چیز را مطابق هدف و فیض خود آغاز نموده، به پایان می رساند (مزامیر 90: 2). او آفریننده (مکاشفه 4: 11) و نکهدارنده همه چیز (مزامیر 104) و پدر روحانی ایمان داران (اول یوحنا 11: 5) است. او خود را درارتباط با آنانیکه خود انتخاب می کند بیان می کند و از طریق وعده های ابدی اش، خود را به آنان متعهد و ملزم می سازد ( سفر پیدایش 9: 9؛ 17: 7-9؛ سموئیل 7: 8-16؛ ارمیاء 31: 31-34؛ رومیان 8: 29-30؛ عبرانیان 10: 16). او مهربان (افسسیان 2: 3-5) و شکیباست و مایل نیست هیچکس هلاک گردد، بلکه می خواهد همه توبه کنند  - یوحنا 3: 17؛ اول تیموتاؤس 2: 4؛ دوم پطرس 3: 9

خدای پسر

ما معتقدیم که عیسا مسیح، خدا است (یوحنا 10: 30؛ کولسیان 1: 17؛ تیطس 3: 4-5). او خدای کامل (یوحنا 1: 1-2؛ یوحنا 17: 1-5) و انسان کامل (فیلیپیان2: 5-8 ) است. او از طریق روح القدس لقاء یافت و ازمریم باکره متولد شد (اشعیاء 7: 14؛ متا 1: 18-25)، حیاتی فارغ از گناه را سپری کرد (دوم قرنتیان 5: 21؛ عبرانیان 4: 15)، معجزات انجام داد (متی 11: 4-5؛ یوحنا 2: 11)، بعنوان تنها قربانی شایسته، به خاطرگناهان ما مرد و دفن گردید (متی 10: 28؛ یوحنا 1: 29؛ رومیان 3: 25؛ اول قرنتیان 15: 4؛ عبرانیان 10: 5-14؛ اول پطرس 3: 18). او در جسم رستاخیز نمود (متی 28: 5-10)، به شاگردان و شاهدان دیگر اشکار گردید (اول قرنتیان 15: 5-8)، به آسمان بالا رفت (اعمال رسولان 1: 9)، درخشش یافت (اول تیموتاؤس 3: 16؛ عبرانیان 2: 9)، و اکنون برای ایمانداران شفاعت می کند - رومیان 8: 34


خدای روح القدس

ما معتقدیم روح القدس، خدا است (اعمال رسولان 5: 3-4). روح القدس گناه مردم را محکوم می کند (یوحنا 16: 8-11)، و گسترش گناه در جهان را مهار می کند (سفر پیدایش 6: 3؛ دوم تسالونیکیان 2: 7). او قلبها و ذهنهای مردم را می گشاید (رومیان 8: 16؛ اول قرنتیان 2: 12-14) تا از گناه بازگشته (دوم قرنتیان 2: 2-؛، رومیان 8: 1-14)، به پسر ایمان آورده ( اول تسالونیکیان 1: 2-5) و تولد دوباره یابند؛ یوحنا 3: 3-7

در لحظه نجات، روح القدس وارد زندگی هر ایمان دار تا ابد می شود (یوحنا 14: 16؛ رومیان 8: 9؛ اول  قرنتیان 12: 13؛ افسسیان 1: 13-14؛ 4:30). او ایمان داران را از قدرت خود پر نموده (اعمال رسولان 1: 8؛ افسسیان 3: 16)، آنان را قادر می سازد تا در اطاعت از اراده خدا زندگی کنند (غلاتیان 5: 16-26)، آنان را آموزش می دهد (اول قرنتیان 2: 13-15؛ یوحنا 2: 27)، وهدایای خود را طبق اراده خود به یکایک آنان می بخشد تا به کلیسا خدمت کنند (اول قرنتیان 12: 7،11؛ رومیان 12: 4-8، اول پطرس 4: 10؛ افسسیان 4: 11).


روح القدس به ایمانداران هدایایی می بخشد تا به بدن مسیح خدمت نموده، انجیل یا خبر خوش را به دنیا برسانند (اول قرنتیان 712: 4-7؛ اول پطرس 4: 10). هدایای روح باید به شیوه درست و منظم (اول قرنتیان 14: 40)، با محبت (اول قرنتیان 14: 1)، و بدون ایجاد جدایی (اول قرنتیان 12: 25) مورد استفاده قرار گیرند. عطایای روح نشانه بلوغ روحانی نیست  و نباید در جهت ترقی شخصی بکار رود (اول قرنتیان 12: 11-12). روح القدس به این دنیا وارده شد تا مسیح را آشکار سازد و درخشش بخشد و کارهای نجات بخش مسیح برای مردم را بکار بندد. روح القدس، گناهکاران را محکوم دانسته، آنان را بسوی مسیح می کشاند، از حیاتی جدید بهره مند می سازد، بطور مداوم و از لحظه تولد روحانی در آنان ساکن می گردد و آنان را تا روز رستاخیز مهروموم می نماید. پرٌی، توانایی و احاطه روح القدس متناسب با ایمان فرد ایمان دار درزندگی وی تبلور می یابد. روح القدس این توانایی را به مسیحیان می بخشد که در گسترش  و رشد روحانی در میان اعضای کلیسا خدمتها را به انجام رسانند (رومیان2، اول قرنتیان 12، افسسیان 4).

ما معتقدیم که عطایای نبوت، شفا، معجزات و سخن گفتن به زبانها به کلیسا و پیام شاگردان اعتبار می بخشید (افسسیان 2: ؛0، عبرانیان 2: 1-4؛ قرنتیان 12:12) و در برقراری کلیسا خدمت می نمود (اعمال رسولان 2: 41-47؛ 9: 31-42).  ما معتقدیم این عطایا در زمان ما تداوم دارند لیکن باید به احتیاطهای انجیل در ویژه این عطایا نیزاعتقاد داشت: نبوت در اول قرنتیان 14: 29-33؛ اول تسالونیکیان 5: 19-22)،  شفا و معجزات در متا 7: 21-23؛

اول یوحنا 4: 2-3؛ و زبانها دراول قرنتیان 14: 6-25.


ما معتقدیم که خدا، فرشتگان را بعنوان مخلوقاتی روحانی جهت درخشش وخدمت به او آفرید. فرشتگان همچنین بعنوان پیام آوران خدا انجام نموده، ایمان داران را کمک می نمایند. فرشتگان با آنکه قدرتمندند، لیکن هرگز نباید مورد پرستش قرار گیرند (کولسیان 1: 16؛ 2: 18، مزامیر 103: 20؛ عبرانیان 1: 13-14؛ مکاشفه 22: 8-9).


شیطان که فرشته ای والا مقام بود بسیاری از فرشتگان را درشورشی علیه خدا رهبری نمود و داوری را برای خود و پیروانش بدنبال آورد (اشعیاء 14: 12-15؛ حزقیال 28: 12-19؛ یوحنا 16: 11؛ دوم پطرس 2: 4). شیطان آدم و حوا را وسوسه ساخت تا علیه خدا سرکشی نمایند (سفر پیدایش 3: 1-19؛ دوم قرنتیان 11: 3)، همراه با سایر فرشتگان افتاده (دیوان) به فریب و وسوسه تمامی بشر ادامه داده، با اهداف خدا فعالانه مخالفت می کند (دوم قرنتیان11: 14؛ افسسیان 6: 10-18؛ اول تیموتاؤس 4: 1؛ مکاشفه 12: 9). عیسا مسیح با فداکاری بر روی صلیب، شیطان و روحهای شریر او را شکست داده است. آنان در آخرین داوری تا به ابد به دریاچه آتش افکنده خواهند شد (متا 25: 41؛ یوحنا 12: 31-؛2، مکاشفه 20: 10).


ما معتقدیم که خدا آسمانها، زمین و تمامی موجودات زنده را آفرید. خدا انواع اصلی گیاهان و حیوانات را بطور مستقیم آفرید و به آنان فرمان داد تا فراوان گردند. آفرینش در شکل اصلی خود بسیار خوب و خالی از گناه بود. انسان، منحصربفرد است و به شکل خدا آفریده شده و از هیچ موجود زندۀ دیگری نشأت نگرفته است  - کتاب پیدایش 1 و 2؛ 5: 1-2؛ 99: 6؛ سفر خروج 20: 11؛ مزامیر33: 6-9؛ کولسیان 1: 16-17


ما معتقدیم که خدا، آدم و حوا، نخستین انسانها، را بدون گناه و در مشارکت کامل با او آفرید (سفر پیدایش 1: 26-28، 31؛ 2: 18-24؛ یعقوب 3: 9). آنان با سرکشی از خدا، دست به گناه زده، متحمل داوری او شدند. گناه آدم و حوا، آنان را ازخدا جدا ساخت و رنج و مرگ را برای آنان، اولادشان و کل آفرینش بهمراه آورد - کتاب پیدایش 3؛ مزامیر 14: 1-3؛ 51: 5؛ رومیان 8: 20-22

شرارت مداوم و بی مهار نوع بشر، داوری دیگری را بهمراه آورد که درآن جهان طی طوفانی عالمگیر تخریب شد (سفر پیدایش 6-8؛ دوم پطرس 2: 4-5). پس از آن سیل، شورش مداوم بشر در بابل، داوری خدا را درشکل مغشوش ساختن زبانها و پراکنده نمودن بشر درسطح جهان بدنبال داشت (سفر پیدایش 11: 1-9؛ لوقا 51:1).

ما وارث طبیعت گناهکار آدم هستیم (مزامیر 51: 5؛ رومیان 5: 12)، از لحاظ روحانی مرده ایم (افسسیان 2: 1) و خود نیز گناهکار می باشیم (رومیان 3: 10، 23، 5: 12). در نتیجه هیچیک از ما توانمند نیستیم با اتکاء برتلاش خود، با خدا آشتی نماییم (غلاتیان 3: 22، افسسیان 2: 8-9؛ رومیان 8:8).؛


ما معتقدیم که فیض (یعنی هدیه بخشش و یکطرفه و رایگان خداوند) که نجات از گناه و مجازات گناه است، از سوی خدا (رومیان 6: 23) و تنها از طریق ایمان و اطمینان به عیسا مسیح و بدون توسل به تلاش بشری به ما بخشیده شده است (یوحنا 3: 16؛ افسسیان 2: 8-9؛ تیطس 3: 5-7). مرگ مسیح، بهای کامل گناهان ما است (اول قرنتیان 15: 3؛ عبرانیان 9: 11-؛5، اول پطرس 1: 18-21) و پاسخگوی الزام عادلانه خداست (رومیان 263: 23-26؛ عبرانیان 10: 1-10). ما توسط خدا زنده شده‏ ایم (اول قرنتیان 15: 22؛ افسسیان 2: 4-7؛ اول پطرس3: 18) و دیگر برده گناه نیستیم (رومیان 6) بلکه فرزندان خدا (یوحنا 1: 12؛ رومیان 8: 14-17؛ غلاتیان 3: 26) و شاگردانی هستیم که با زندگی سرشار از رشد روحانی، خدمت، محبت، و انجامهای نیکو برکت یافته ‏ایم؛ افسسیان 2: 10؛ کولسیان 1: 10-14؛ 3: 12-17؛ عبرانیان 12: 1-2؛ پطرس 2:2

ما برای هر گناهی بخشش داریم (افسسیان 1: 7؛ اول یوحنا 1: 9) و به حقیقت زندگی ابدی اطمینان خاطر داریم (یوحنا 5: 24؛ 10: 27-30؛ اول پطرس 1: 3-5؛ اول یوحنا 5: 9-13).



ما معتقدیم که خدا، خانواده را بعنوان بنیاد جامعه آفرید و برکت بخشید. ازدواج، زن و مرد را در تعهدی ابدی در برابر یکدیگر متحد می سازد (سفر پیدایش 2: 23-24؛ متا 19: 4-6). ازدواج مستلزم دوستی صمیمی، ابراز خواسته های جنسی (سفر پیدایش 2: 25؛ افسسیان 5: 31-33)، و زایش بوده، رابطه مسیح و کلیسا را منعکس می سازد (سفر پیدایش  1:28؛ امثال 5: 15-19؛ اول قرنتیان 7: 1-5). مرد بعنوان شوهر، مؤظف به دوست داشتن همسرش است همانطور که مسیح کلیسا را دوست می داشت. زن بعنوان همسر مؤظف به مطیع بودن در برابر شوهرش است همانطور که کلیسا مطیع مسیح است - افسسیان 5: 22-33


کودکان هدیه خدا هستند که از لقاح بوجود آمده، کاملأ انسان می باشند (مزامیر127: 3؛ 139: 13-16). والدین باید با الگو قرار دادن یک زندگی خدایی، آموزش کتاب مقدس به فرزندان، انضباط آنان همراه با محبت، برای آنان منبع حکمت و تدبیرمحسوب شوند و به آموزش فرزندان خود بپردازند (سفر تثنیه 6: 4-7؛ امثال 1: 8-9؛ 13: 24؛ 22: 6). والدین باید به نیازهای فرزندان خود اهمیت دهند (دوم قرنتیان 12: 14؛ افسسیان 6: 4)، فرزندان می باید با احترام از والدین خود اطاعت، و در ایام کهنسالی و نیازمندی والدین، از ایشان مراقبت نمایند (سفر خروج 20: 12؛ سفر لاویان 19: 32؛ امثال 23:22؛ افسسیان 3-1:6؛ کولسیان ؛ 3: 20؛  اول تیموتائوس 5: 8).


ما معتقدیم که مسیح، کلیسا را بنیان نهاد (ایمانداران را گرد آورد) و سر کلیسا محسوب می شود (متا 16: 18؛ افسسیان 1: 22-؛3، کولسیان 1: 18). کلیسا دربرگیرنده ایماندارانی است که ازآغاز کلیسا که همانا پنطیکاست (روز پنجاهم بعد از رستاخیز عیسا از مردگان) می باشد تا زمان بازگشت مسیح را شامل می شود (اعمال رسولان 2؛ اول تسالونیکیان 4: 13-18؛ اول قرنتیان 15: 51-58). کلیسا با توانایی روح القدس، کار مسیح را دراین دنیا انجام می دهد (یوحنا 15: 26؛ اعمال رسولان 1: 8). هدف کلیسا پرستش، ستایش و درخشش خدا از طریق اعلام انجیل عیسا مسیح به تمامی جهان (متا 28: 18-20؛ اعمال رسولان 1: 8)، تعلیم کلام او (کولسیان 1: 24-28، اول تیموتائوس 4: 11)، جستجوی او با دعای صمیمانه (اعمال رسولان 2: 42)، مجهزنمودن مقدسین جهت قدم برداشتن، خدمت و مشارکت در قدرت روح القدس (اعمال رسولان 2: 42-46؛ افسسیان 4: 11-16؛ اول قرنتیان 14: 26)، و حفظ آئینها (اول قرنتیان 11: 24-25؛ متا 28: 19) می باشد

ما معتقدیم خدا، دو آئین به کلیسا داد: تعمید و شام خداوند. تعمید، مخصوص ایمانداران بوده و شهادت عمومی ایمان به مسیح دراطاعت از عیسا محسوب میشود (متا 28: 19). تعمید، ایمانداررا با مرگ، تدفین، و قیام مسیح، یکی می سازد (کولسیان 2: 12) وازطریق غوطه ‏ور شدن در آب، به بهترین شکل ابراز میشود (اعمال رسولان 8: 36-39). شام خداوند یادآورمرگ خداوندمان به ایمانداران تا زمان بازگشت اومیباشد و پیش از انجام آن، فرد ایماندار می باید به بازنگری دقیق روحانی خود بپردازد (متا 28: 18-20؛ اول قرنتیان11: 23-28).

ما معتقدیم که کلیسا در جماعت ایمانداران نمود می یابد و تحت رهبری مسیح و اقتدار کتاب مقدس بنا می گردد (غلاتیان 1: 2، اول قرنتیان 1: 2، اول تسالونیکیان 1:1، مکاشفه 1: 11). جماعت هر کلیسا توسط مشایخ اداره می شود (اول تیموتاؤس 3: 1-7)؛ مشایخ مردان و زنانی با بلوغ روحانی می باشند (به ضمیمه های الف و ب مراجعه فرمایید) که با معیارهای انجیلی همخوانی دارند، و مسئولیت حفظ خلوص اصول کلیسا (تیطس 1: 9)، شبانی گله (اول پطرس 5: 1-3)، و سرپرستی امور کلیسا را بر عهده دارند. خادمان کلیسا مسئولیت مساعدت وهمکاری با مشایخ در امورکلیسا را عهده دار می باشند (اعمال رسولان 6: 1-6؛ فیلیپیان1:1؛ تیموتاؤس 3: 8-13).



ما معتقدیم عیسا مسیح در جسم بازخواهد گشت تا کلیسای خود را از این جهان ببرد (ربایش) که تا به ابد همراه وی باشد  - یوحنا 14: 2-3؛ اول تسالونیکیان 4: 16-17


به گفته کتب مقدس، ما باید همواره در انتظار بازگشت او باشیم (اول تسالونیکیان5: 4-6؛  مکاشفه 22: 20). در آن لحظه، به آنانی که در مسیح مرده‏اند و نیز به ایمانداران زنده، جسم ابدی داده خواهد شد (اول قرنتیان 15: 51-53).


عیسا مسیح سپس اجازه خواهد داد ایام غضب برروی زمین که به ایام محنت موسوم است رخ دهد. در پایان ایام داوری، او بهمراه کلیسا در جسم باز گشته (اعمال رسولان 1: 9-11؛ زکریا 14: 4-8) تا پادشاهی‏ای را بنا نهد که که با نیکویی بر تمامی زمین بمدت هزار سال حاکم خواهد گشت (مکاشفه 19: 1-20؛ متی 13: 41-43).


این پادشاهی با شورش علیه مسیح و مردمش پایان می گیرد (مکاشفه 20: 7-9)، لیکن با پیروزی مسیح بر تمام مخالفانش و شیطان، شورشیان مغلوب می شوند (مکاشفه 20: 9-10). آنگاه مردگان بی ایمان تمامی اعصار برخاسته، جسمهای ابدی خواهند گرفت تا در برابر خدا و داوری نهایی او قرار گیرند (مکاشفه 20: 11) و پس از آن به دریاچه آتش افکنده شده، به عذابی ابدی دچار خواهند شد (مکاشفه 20: 15). ایمانداران وارد  زمین و آسمانی جدید خواهند شد (مکاشفه 21: 1؛ 22: 6) که برایشان مهیا شده تا در مشارکت کامل و جاودانی با خدا باشند.



bottom of page